PODZIAŁ NIERUCHOMOŚCI

ZASADY I TRYB DOKONYWANIA PODZIAŁU NIERUCHOMOŚCI 

Zasady oraz tryb dokonywania podziałów nieruchomości zostały określone w przepisach art. 92 – 100 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm.), zwanej dalej „ugn” oraz w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, poz. 2663), zwanym dalej „rozporządzeniem”.

Na samym wstępie  podkreślić należy, iż pojęcie podziału nieruchomości można rozumieć dwojako:

Po pierwsze, może to być podział prawny, czyli przeniesienie przez dotychczasowego właściciela prawa własności części nieruchomości na inną osobę.

Przyczyną podziału prawnego nieruchomości może być również dziedziczenie nieruchomości przez kilku spadkobierców, którzy stają się jej współwłaścicielami

PODZIAŁ GEODEZYJNY NIERUCHOMOŚCI 

O podziale prawnym nieruchomości mowa jest również w art. 96 ust. 3 ugn. Stwierdzono tam mianowicie, że podział nieruchomości polegający na wydzieleniu wchodzących w jej skład działek gruntu, odrębnie oznaczonych w katastrze nieruchomości, nie wymaga wydania decyzji zatwierdzającej podział. Podział prawny nieruchomości nie jest zatem podporządkowany administracyjnej reglamentacji. Należy natomiast podkreślić, że przedmiotem omawianych regulacji ustawy o gospodarce nieruchomościami jest geodezyjny podział nieruchomości, zwany również podziałem ewidencyjnym. Podział taki polega na wydzieleniu z dotychczas istniejącej i oznaczonej jednej działki ewidencyjnej nowo utworzonych działek ewidencyjnych, po dokonaniu pomiarów i nadaniu im nowego oznaczenia wraz z powierzchnią. Można przy tym zauważyć, że oba rodzaje podziału nieruchomości zwykle są ze sobą funkcjonalnie powiązane. Geodezyjny podział nieruchomości zwykle poprzedza podział prawny, wtedy gdy właściciel dzieli nieruchomość na działki ewidencyjne w celu ich 2 późniejszej sprzedaży osobom trzecim (podział geodezyjny może mieć również na celu przygotowanie nieruchomości do zniesienia współwłasności). W tym miejscu wymaga również wyjaśnienia pojęcie „nieruchomości” jako przedmiotu postępowania podziałowego.

"POJĘCIE NIERUCHOMOŚCI"

W tym kontekście można przyjąć, że przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami posługują się pojęciem „nieruchomości” zdefiniowanym w Kodeksie cywilnym. Zgodnie zaś z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Z kolei według definicji z art. 4 pkt 1 ugn, nieruchomość gruntowa to grunt wraz z częściami składowymi, z wyłączeniem budynków i lokali, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności.

ORZECZENIA SĄDOWE (WAŻNE)

Co istotne, Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20 grudnia 2006 r. (IV CSK 229/06, LEX nr 369187) uznał, że: ”Pojęcia nieruchomości na gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami nie można utożsamiać z definicją tego pojęcia występującą w ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 ze zm.). Na gruncie wieczystoksięgowym nieruchomość identyfikowana jest z księgą wieczystą i w rezultacie o tym czy mamy do czynienia z jedną czy z wieloma nieruchomościami decyduje liczba ksiąg wieczystych dla niej urządzonych (art. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece). Odmienne ujęcie nieruchomości funkcjonuje natomiast na gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami. (…) Jeżeli związek funkcjonalny nie występuje pomiędzy działkami, to nawet, gdy stanowią przedmiot użytkowania wieczystego tej samej osoby i są objęte jedną księgą wieczystą stanowią odrębne nieruchomości.”

ZNIESIENIE WSPÓŁWŁASNOŚCI

Zniesienie współwłasności

W postępowaniu o zniesienie współwłasności na sądzie spoczywa obowiązek nakłaniania współwłaścicieli do zgodnego przeprowadzenia podziału. Jednakże jedynie w razie złożenia przez wszystkich współwłaścicieli zgodnego wniosku co do zniesienia współwłasności, sąd ma obowiązek wydać postanowienie odpowiadające treści wniosku, jeżeli ponadto zostaną spełnione określone w ustawie wymagania. W innych zaś wypadkach sąd nie jest związany wnioskiem, co do sposobu zniesienia współwłasności, co oznacza, że  o wyborze sposobu zniesienia współwłasności rozstrzyga sąd, korzystając jedynie z trzech ustawowo unormowanych sposobów zniesienia współwłasności, stosowanych w kolejności określonej przez ustawodawcę.,

Hipoteka_odwrocona_stanie_6442283

tj.:

– Podział rzeczy wspólnej (prawa), z dopłatami pieniężnymi (tzw. Podział w naturze)

– Przyznanie rzeczy (prawa), jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłat  na rzecz pozostałych;

– Sprzedaż rzeczy (prawa) i podział uzyskanych pieniędzy pomiędzy współwłaścicieli, stosownie do ich udziałów.

Preferowanym sposobem zniesienia współwłasności jest podział rzeczy w naturze. Określa się w orzecznictwie, że jest on najbardziej sprawiedliwy z punktu widzenia indywidualnych interesów. Każdy ze współwłaścicieli jest bowiem traktowany jednakowo i otrzymuje w naturze część tego, co stanowiło jego udział przed zniesieniem współwłasności. Ten sposób zniesienia współwłasności zapewnia współwłaścicielowi prawo do części nieruchomości określonej zasadniczo udziałem w niej i chroni go przed niechcianym „wywłaszczeniem”.

Uwaga! Podział w naturze jest niedopuszczalny:

– jeżeli byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno – gospodarczym przeznaczeniem rzeczy,

–  pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.

Kolejnym sposobem sądowego zniesienia współwłasności jest przyznanie rzeczy wspólnej jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych. Znajduje on zastosowanie wówczas, gdy rzecz nie daje się podzielić. Oznacza to, że jeżeli rzecz jest podzielna, a współwłaściciele nie złożą zgodnego wniosku co do sposobu zniesienia współwłasności, to sąd stosuje podział rzeczy wspólnej, nie może zaś uwzględnić wniosku jednego ze współwłaścicieli o przyznanie jemu całej rzeczy.

Niewątpliwie zniesienie współwłasności podzielnej rzeczy wspólnej przez przyznanie jej jednemu ze współwłaścicieli można by zastosować w razie umownego zniesienia współwłasności, ale w wypadku postępowania sądowego – jedynie w razie zgodnego wniosku współwłaścicieli.

Najmniej korzystnym sposobem zniesienia współwłasności, lecz czasem jedynym możliwym, jest sprzedaż rzeczy wspólnej i podział uzyskanej z niej ceny pomiędzy współwłaścicieli, zgodnie z przepisami kodeksu postępowania cywilnego. Do takich sytuacji dochodzi jednak bardzo rzadko.

TABELA OPŁAT WYDZIAŁU KSIĄG WIECZYSTYCH

OPŁATY SĄDOWE W SPRAWACH WIECZYSTOKSIĘGOWYCH 
Tabela opłat Wydziału Ksiąg Wieczystych
- przeniesienie działki do istniejącej KW (jeżeli odłączamy z dwóch ksiąg wieczystych to 120 zł, jeżeli te dwie księgi z których odłączamy mają być zamknięte to 1x60 zł)
- założenie Księgi Wieczystej
- zmiany w działach I-III

opłaty sądowe

opłaty sądowe

LINK DO STRONY----------> http://www.olkusz.sr.gov.pl/?c=mdTresc-cmPokaz-19

60 zł

- wpis własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu
- wpis użytkowania wieczystego ( z Decyzji)
- przekształcenie użytkowania wieczystego we własność
- zasiedzenie
200 zł
od prawa
- wpis hipoteki (zwykła, kaucyjna, łączna)
200 zł
od hipoteki
- zmiana treści hipoteki (termin, waluta, częściowe wykreślenie)
150 zł
od hipoteki
- zmiana wierzyciela
150 zł
- wpis własności, wpis użytkowania wieczystego (z Postanowienia spadkowego, działu spadku, zniesienia współwłasności), własności nieruchomości rolnej o powierzchni do 5 ha
150 zł
od prawa
- wpis ostrzeżenia o wszczęciu egzekucji z nieruchomości
60 zł
- wykreślenie hipoteki
100 zł
od hipoteki
- wykreślenie ostrzeżenia
30 zł
- odpis zwykły z księgi wieczystej
- odpis zupełny z księgi wieczystej
30 zł
60 zł
Tabela opłat Wydziału Cywilnego
- skarga na czynności komornika
100 zł
- nadanie klauzuli wykonalności na bankowym tytule wykonawczym
50 zł
- wyjawienie majątku (od jednego dłużnika)
40 zł
- stwierdzenie nabycia spadku (od jednego zmarłego)
50 zł
- wniosek o podział majątku wspólnego
1.000 zł
- wniosek o zniesienie współwłasności
1.000 zł
- wniosek o zasiedzenie nieruchomości
2.000 zł
- wniosek o dział spadku
500 zł
- wniosek o zgodny dział spadku
300 zł
- pozew o naruszenie posiadania
200 zł
- pozew o eksmisję
200 zł
- pozew o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu
200 zł

Tabela opłat Wydziału Rodzinnego i Nieletnich

- rozwiązanie przysposobienia
- zaprzeczenie ojcostwa
- unieważnienie uznania dziecka
- ustanowienie przez Sąd rozdzielności majątkowej
200 zł
- zezwolenie na zawarcie związku małżeńskiego
- zmiana wyroku orzekającego rozwód w części dot. władzy rodzicielskiej
- zwolnienie od obowiązku złożenia lub przestawienia kierownikowi Urzędu Stanu Cywilnego dokumentu potrzebnego do zawarcia związku małżeńskiego
100 zł
- zastosowanie obowiązku leczenia odwykowego, o zmianę sposobu leczenia lub ustanie obowiązku leczenia
- nakazanie wypłacenia wynagrodzenia za pracę do rąk drugiego małżonka
- o zezwolenie na dokonanie czynności prawnej przekraczającej zakres zwykłego zarządu
- o pozbawienie, ograniczenie, zawieszenie władzy rodzicielskiej
- o przywrócenie władzy rodzicielskiej
- o wydanie dziecka
- o umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej
- o ustalenie miejsca pobytu małoletniego
- o ustalenie kontaktów z małoletnim
- o ustanowienie opieki nad małoletnim

40 zł
Opłata kancelaryjna

ADRESU POZWANEGO – NIEZNANY DO SPRAWY

Wnosząc pozew do sądu w każdej sprawie cywilnej mamy obowiązek wskazać dane pozwanego tj. jego imię i nazwisko, adres zamieszkania oraz numer pesel. Jest to konieczne aby móc pozwanemu doręczyć nasz pozew, kolejne pisma procesowe oraz wyrok tak aby mógł on skorzystać ze swojego prawa do obrony i do przedstawienia swojej wersji wydarzeń i argumentów na jej poparcie.

To bardzo ważne ponieważ brak adresu pozwanego, a tym samym niedręczenie mu pism bądź nieprawidłowe ich doręczenie jest podstawą do stwierdzenia nieważności postępowania.

Dlatego też jeśli złożymy pozew bez wskazania adresu pozwanego, bądź wprawdzie wskazaliśmy adres ale pozwany już dawno pod tym adresem nie mieszka, sąd zobowiąże nas do uzupełnienia tego braku, a jego nieuzupełnienie będzie skutkować zwrotem pozwu lub zawieszeniem postępowania.

Problem z prawidłowym wskazaniem adresu jest coraz częstszy z uwagi na naszą obecność w unii europejskiej, a tym samym wzmożoną migrację ludności, dlatego też myślę że warto zająć się tym tematem.

Czy istnieje jakiś sposób na uzyskanie aktualnego adresu pozwanego? Co się stanie jeśli pomimo prób nie uda nam się go uzyskać?

 

W pierwszej kolejności możemy spróbować uzyskać takie dane we właściwym wydziale (z reguły Wydział Ewidencji Ludności, lub Wydział Spraw Obywatelskich) w Urzędzie Miasta w którym podejrzewamy, że pozwany przebywa.

Na miejscu trzeba będzie wypełnić krótki formularz i wnieść opłatę w wysokości 31 zł (na rachunek bankowy wskazany np. na stronie internetowej konkretnego urzędu miasta).

Możemy również skorzystać z drugiej opcji tj. złożenia wniosku o udostępnienie danych z rejestru pesel. Jest to lepsza opcja ponieważ rejestr ten obejmuje dane ewidencyjne dla całego kraju.

W tym celu musimy wejść na stronę ministerstwa spraw wewnętrznych i administracji:

https://mswia.gov.pl/pl/sprawy-obywatelskie/udostepnianie/12993,Udostepnianie-danych-z-rejestru-PESEL.html

i pobrać stamtąd formularz wniosku o udostępnienie danych.

Do wniosku dołączamy:

– dowód wniesienia opłaty w wysokości 31 zł na rachunek Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji: ul. Smyczkowa 10, 02-678 Warszawa, Narodowy Bank Polski O/O Warszawa nr 24 1010 1010 0030 3022 3100 0000; (dane na dzień 01-12-2016).

– jeśli składamy wniosek za pośrednictwem pełnomocnika to do wniosku dołączamy

  1. dowód wniesienia opłaty skarbowej w wysokości 17 zł (powinna zostać uiszczona w kasie lub na rachunek bankowy Urzędu Dzielnicy Mokotów Miasta Stołecznego Warszawy, konto Bank Handlowy S.A. 18 1030 1508 0000 0005 5002 3113) (dane na dzień 01-12-2016)
  2. dokument pełnomocnictwa

– dokument potwierdzający nasz interes prawny, a więc wskazujący dlaczego chcemy uzyskać dane danej osoby, jeśli więc chcemy wnieść np.  pozew o zapłatę to do wniosku możemy załączyć kopię umowy, wysłane wezwania do zapłaty, nieopłacone faktury). Bardzo ważne jest aby wykazać interes prawny, ponieważ w sytuacji gdy organ uzna że do jego wykazania nie doszło, wyda decyzję odmowną.

Wszystko to wysyłamy na adres:

Centrum Personalizacji Dokumentów MSWiA
Wydział Udostępniania Danych
ul. Smyczkowa 10
02-678 Warszawa

I czekamy na odpowiedź. Oczywiście istnieje jeszcze możliwość złożenia wniosku w postaci elektronicznej, ale nie będę o tym pisać ponieważ niewiele osób posiada podpis elektroniczny lub korzysta z platformy ePUAP. Wszelkie natomiast informacje o tej metodzie znajdują się w linku który załączyłam powyżej.

Uzyskane dane przesyłamy niezwłocznie do właściwego sądu.

Jeśli jednak za pomocą żadnego z tych organów nie uzyskaliśmy aktualnych danych pozwanego, możemy  złożyć w sądzie wniosek o ustanowienie kuratora. Kurator będzie reprezentował pozwanego w sprawie, a więc działał za niego w sprawie i odbierał jego korespondencję.

We wniosku takim musimy uprawdopodobnić, że miejsce pobytu pozwanego nie jest znane, a więc wykazać że pomimo naszych prób nie udało nam się odnaleźć miejsca pobytu pozwanego. Przydadzą się tu zatem decyzje otrzymane z ewidencji urzędu miasta bądź centralnego rejestru pesel, które możemy podłączyć do wniosku.

Pamiętajmy aby skorzystać z wszelkich możliwości odnalezienia adresu zamieszkania pozwanego, a nie liczyć tylko na to że sąd ustanowi kuratora. Jeśli bowiem ustanowienie kuratora nastąpi pochopnie, sytuacja taka może być w przyszłości przyczyną do stwierdzenia nieważności postępowania.

KONFERENCJA ADWOKATA DOMINIKA MARCHEWKA

adwokat marchewka w mediach

adwokat marchewka

WŁADZA RODZICIELSKA – PROCEDURA OGRANICZENIA

W świetle prawa władza rodzicielska stanowi zbiór uprawnień oraz obowiązków rodziców wobec ich dzieci. W pewnych sytuacjach może ona zostać ograniczona zarówno w stosunku do jednego, jak i obojga rodziców. W jakich okolicznościach może do tego dojść oraz jak przebiega procedura ograniczenia władzy rodzicielskiej?

wladza rodzielska

 

Obowiązki i uprawnienia rodziców wynikające z władzy rodzicielskiej

Zgodnie z art. 95 Kodeksu Opiekuńczego i Rodzinnego, do podstawowych obowiązków rodziców należy dbanie o dobro dziecka poprzez zapewnienie mu odpowiedniego wychowania, bezpieczeństwa oraz opieki nad nim i jego majątkiem aż do uzyskania przez niego pełnoletności.

Władzę rodzicielską może posiadać jedynie osoba, która ma ukończone 18 lat lub osoba, która mimo niepełnoletności zawarła legalny (za zgodą sądu) związek małżeński i tym samym posiada pełną zdolność do czynności prawnych.

Należy zaznaczyć, iż prawo gwarantuje rodzicom możliwość wychowania oraz edukacji dziecka zgodnie z ich przekonaniami religijnymi oraz moralnymi przy jednoczesnym poszanowaniu godności, wolności, sumienia  innych praw dziecka oraz jego dojrzałości. Rodzice mają również prawo oczekiwać od dziecka posłuszeństwa, natomiast nie mają prawa stosowania wobec nich kar cielesnych.

Artykuł 97 KRO wskazuje, iż rodzice powinni wspólnie podejmować decyzję w istotnych dla dziecka kwestiach. W przypadku, gdy nie są oni w stanie dojść między sobą do porozumienia, rozwiązanie sporu może zostać powierzone sądowi.

Okoliczności ograniczenia władzy rodzicielskiej

Ograniczenie władzy rodzicielskiej może nastąpić wówczas gdy zagrożone jest dobro dziecka.

Dobro dziecka jest bowiem wartością nadrzędną i podlega szczególnej ochronie. Z tego powodu Sądowi Rodzinnemu przysługują szerokie kompetencje w kwestii regulowania władzy rodzicielskiej. W praktyce oznacza to, że Sąd opiekuńczy może wydać każde zarządzenie, jakiego w danych okolicznościach wymaga dobro dziecka (art. 109 KRO)

Dobro dziecka może być zagrożone przede wszystkim z powodu niewłaściwego wykonywania władzy rodzicielskiej, które może polegać na: zaniedbywaniu potrzeb dziecka, nieodpowiednim dbaniu o zdrowie dziecka, zaniechaniu realizacji obowiązku szkolnego, pozostawienie dziecka bez właściwej opieki, doprowadzenie do sytuacji  powstania zagrożenia zdrowia lub nawet życia dziecka.

Do najbardziej skrajnych zaniedbań i zagrożeń dobra dziecka dochodzi zazwyczaj w rodzinach patologicznych gdzie nadużywany jest alkohol lub narkotyki, pojawia się agresja fizyczna i psychiczna. Coraz częściej możemy usłyszeć o rodzicach opiekujących się dzieckiem pod wpływem alkoholu i/lub narkotyków, prowadzeniu pojazdów w stanie nietrzeźwości wraz z dzieckiem na tylnym siedzeniu czy spacerowaniu z dzieckiem przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu.  Bez znaczenia jest to, czy zaniedbania rodzica względem dziecka mają charakter permanentny, czy też incydentalny.

Trzeba również pamiętać, że dobro dziecka może zostać zagrożone z przyczyn przez rodziców nie zawinionych. W sytuacjach gdzie trudności w wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie są następstwem zaniedbań rodziców, a mogą wynikać z ich trudnej sytuacji życiowej czy upośledzenia umysłowego.

Przepis art. 109 KRO nie uzależnia wydawania przez Sąd opiekuńczy niezbędnych zarządzeń od przyczyn nienależytego wykonywania władzy rodzicielskiej, lecz zmierza do usunięcia wszelkiego rodzaju źródeł zagrożenia dobra dziecka bez względu na to, czy trudności w wykonywaniu władzy rodzicielskiej są przez rodziców zawinione.

Z tego powodu, trzeba podkreślić, że ingerencja Sądu nie ma represyjnego charakteru. Celem ograniczenia władzy rodzicielskiej na podstawie art. 109 KRO jest bowiem zarówno ochrona dziecka, jak i niesienie pomocy rodzicom, w taki sposób, aby umożliwić im właściwe wykonywanie władzy rodzicielskiej w przyszłości.

Ograniczenie władzy rodzicielskiej może nastąpić również w sytuacji gdy doszło do rozłączenia rodziców (rozwód, separacja). Zgodnie z art. 107 KRO jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka. Sąd może pozostawić władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem, i jest zasadne oczekiwanie, że będą współdziałać w sprawach dziecka.

Należy podkreślić, iż powyższe zagadnienie wymaga bardziej szczegółowego omówienia. Z tego względu zostanie mu poświęcony osoby artykuł. 

Procedura ograniczenia władzy rodzicielskiej

Ograniczenie władzy rodzicielskiej może nastąpić wskutek:

- złożenia wniosku przez jednego z rodziców,

- złożenia wniosku przez każdego, kto posiada odpowiednią wiedzę na temat okoliczności uzasadniających, iż dziecku dzieje się krzywda w wyniku nienależycie sprawowanej władzy rodzicielskiej (np. w przypadku uzasadnionych przypuszczeń o biciu, zaniedbaniu lub niedożywieniu dziecka),

- wszczęcia przez sąd postępowania z urzędu.

Wniosek o ograniczenie władzy rodzicielskiej może zostać złożony między innymi przez placówki oświatowe, policję, opiekę społeczną, organy samorządu oraz administracji rządowej, organizacje i placówki sprawujące opiekę nad dzieckiem.

Złożenie wniosku o ograniczenie władzy rodzicielskiej

Wniosek o ograniczenie władzy rodzicielskiej należy skierować do Sądu Rejonowego, Wydział Rodzinny, właściwy dla miejsca zamieszkania dziecka.  Trzeba pamiętać, że miejsce zamieszkania dziecka nie jest tożsame z jego miejscem zameldowania.

Wniosek powinien zawierać:

- datę i miejscowość,

- oznaczenie i adres Sądu do którego jest kierowany,

- imię i nazwisko wnioskodawcy,

- imię i nazwisko uczestników postępowania - zazwyczaj jest to rodzic oraz małoletnie dzieci,

- żądanie ograniczenia władzy rodzicielskiej ,

- uzasadnienie wniosku,

- załączenie aktu urodzenia dzieci,

- załączenie aktu małżeństwa - jeżeli rodzice pozostają w związku małżeńskim

- powołanie świadków lub inne dowody na poparcie twierdzeń zawartych w uzasadnieniu wniosku.

Złożenie wniosku o ograniczenie władzy rodzicielskiej podlega opłacie sądowej 40 zł, w przypadku zmiany wyroku rozwodowego w części dotyczącej władzy rodzicielskiej  opłata wynosi 100 zł.

Wniosek o ograniczenie władzy rodzicielskiej rozstrzygany jest przez sąd w postępowaniu nieprocesowym, a postanowienie wydawane jest wyłącznie po przeprowadzeniu rozprawy sądowej.

Należy pamiętać, iż od wyroku sądu w sprawie ograniczenia władzy rodzicielskiej przysługuje apelacja, którą należy wnieść do sądu rejonowego w terminie do 2 tygodni od daty otrzymania postanowienia przez zaskarżonego. Jeśli strona skarżąca nie żądała sporządzenia uzasadnienia orzeczenia w terminie tygodniowym od ogłoszenia postanowienia, termin do wniesienia apelacji biegnie od dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia.

Ingerencja sądu we władzę rodzicielską

Jak wyżej wskazano, władza rodzicielska może również zostać ograniczona poprzez decyzję sądu rodzinnego z urzędu. Przesłanki do tego mogą zostać dostarczone do sądu między innymi z sądu karnego bądź od każdej osoby, która dostarczyła informacji na temat krzywdy dziecka. Do przyczyn ograniczenia władzy rodzicielskiej z urzędu zalicza się: zaniedbanie obowiązków wychowawczych, nadużywanie władzy rodzicielskiej poprzez przemoc fizyczną i psychiczną, zaniedbanie rozwoju dziecka, brak zainteresowania dzieckiem, porzucenie, wyjazd za granicę i pozostawienie dziecka bez opieki.

W takich sytuacjach sąd może między innymi:

1) zobowiązać rodziców oraz małoletniego do określonego postępowania, w szczególności do pracy z asystentem rodziny, realizowania innych form pracy z rodziną, skierować małoletniego do placówki wsparcia dziennego, określonych w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej lub skierować rodziców do placówki albo specjalisty zajmujących się terapią rodzinną, poradnictwem lub świadczących rodzinie inną stosowną pomoc z jednoczesnym wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych zarządzeń;

2) określić, jakie czynności nie mogą być przez rodziców dokonywane bez zezwolenia sądu, albo poddać rodziców innym ograniczeniom, jakim podlega opiekun;

3) poddać wykonywanie władzy rodzicielskiej stałemu nadzorowi kuratora sądowego;

4) skierować małoletniego do organizacji lub instytucji powołanej do przygotowania zawodowego albo do innej placówki sprawującej częściową pieczę nad dziećmi;

5) zarządzić umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka albo w instytucjonalnej pieczy zastępczej albo powierzyć tymczasowo pełnienie funkcji rodziny zastępczej małżonkom lub osobie, niespełniającym warunków dotyczących rodzin zastępczych, w zakresie niezbędnych szkoleń, określonych w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej albo zarządzić umieszczenie małoletniego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej.

Sprawy dotyczące ograniczenia władzy rodzicielskiej bywają niezwykle bolesne zarówno dla rodziców, jak i dzieci. Warto skorzystać z pomocy adwokata już na wczesnym etapie postępowania, gdyż dzięki temu zwiększymy szanse na korzystne rozwiązanie sprawy i unikniemy wielu trudnych momentów.

EGZEKWOWANIE KONTAKTÓW Z DZIECKIEM

Środki służące egzekwowaniu kontaktów z dzieckiem przewidziane są w Kodeksie postępowania cywilnego. W szczególności osoba, która wbrew orzeczeniu sądowemu, utrudnia spotkania rodzica z dzieckiem może zostać obciążona karą pieniężną.

Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem rodzinnym i opiekuńczym, niezależnie od władzy rodzicielskiej, rodzice mają co do zasady prawo kontaktowania się ze swoim potomstwem. Służy to właściwemu rozwojowi dziecka i jest uzasadnione jego dobrem. Często zdarza się tak, że małoletni przebywa na stałe u jednego rodzica, natomiast z drugim może widywać się w określone dni tygodnia lub kilka razy w miesiącu. Reguły takich kontaktów ustalane są przez sąd. Możliwe jest również zawarcie w tym przedmiocie ugody przez rodziców dziecka.

dziecko

Do niedawna brakowało skutecznych sposobów służących egzekwowaniu kontaktów z dzieckiem w razie ich utrudniania przez drugiego rodzica. Dlatego 26 maja 2011 roku do Kodeksu postępowania cywilnego sejm wprowadził zmiany. Obecnie w razie utrudniania uprawnionemu rodzicowi kontaktów z dzieckiem zastosowanie mają właściwe przepisy KPC.

Środki służące egzekucji kontaktów:

1)      Zagrożenie nakazem zapłaty na rzecz uprawnionego. Sąd opiekuńczy będzie mógł zastosować taki środek w sytuacji, gdy istnieje  uzasadniona obawa naruszenia obowiązków, które wynikają z postanowienia o kontaktach.

2)      Nakaz zapłaty określonej sumy pieniężnej na rzecz uprawnionego. Środek ten będzie miał zastosowanie w przypadku, gdy zagrożenie nakazem zapłaty nie poskutkuje. Jeżeli jeden z rodziców mimo ostrzeżenia wydanego przez sąd, utrudnia lub uniemożliwia kontakty uprawnionego z dzieckiem, odpowie za to finansowo.

 Przepisy nie określają jednoznacznie wysokości sumy pieniężnej, jaka w takim     przypadku powinna być zasądzona. Będzie to z pewnością uzależnione od liczby i wagi naruszeń, a także od sytuacji majątkowej ukaranego.

 

ROZWÓD BEZ ORZEKANIA O WINIE W 30 MINUT

Rozwód bez orzekania o winie to najkorzystniejsza i najczęściej wybierana forma rozwodu. Przy rozwodzie bez orzekania o winie strony mogą uniknąć długiego i trudnego postępowania, wywlekania przez wiele miesięcy przed sądem swoich wad i nieporozumień, jak i szczegółów wspólnego pożycia, a także powoływania znacznej ilość świadków, którzy były by niezbędni aby ustalić który z małżonków ponosi winę za rozpad pożycia małżeńskiego.

rozwód bez winy

 

 

Nawet jeżeli małżonkowie przy podejmowaniu decyzji o rozwodzie nie byli zgodni, co do formy rozwodu bądź byli ze sobą skłóceni, to pomoc przy wyjaśnieniu najważniejszych kwestii prawnych, dobrze zredagowany pozew rozwodowy oraz gotowość do podjęcia rozmowy z drugim małżonkiem mogą doprowadzić do sukcesu i decyzji, aby przy rozwodzie sąd jednak nie orzekał o winie.

Zalety rozwodu bez orzekania o winie

Jakie zatem konsekwencje i pozytywne aspekty pociąga za sobą rozwód bez orzekania o winie.

1. Krótszy okres oczekiwania na prawomocny rozwód

Przy rozwodzie bez orzekania o winie rozwód może zostać orzeczony już na pierwszej rozprawie rozwodowej. Rozprawa ta z reguły trwa nie dłużej niż 30 minut.

2. Ułatwione postępowanie dowodowe

Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia pełnego postępowanie dowodowego. Może poprzestać na wysłuchaniu rozwodzących się małżonków. Postępowanie takie pozwoli zaoszczędzić długotrwałego przesłuchiwania świadków i szczegółowego analizowania pożycia małżeńskiego stron.

3. Oszczędność kosztów sądowych

Przy rozwodzie bez orzekania o winie koszty postępowania są niższe. Po orzeczeniu rozwodu nastąpi zwrot połowy (300 złotych) opłaty od pozwu.

4. Przyjaźniejsze kontakty po rozwodzie z byłym małżonkiem

Przy rozwodzie bez orzekania o winie istnieje większe prawdopodobieństwo, że po rozwodzie małżonkowie pozostaną w przyjaznych stosunkach. Przyjazne nastawienie znacznie ułatwi uregulowanie kwestii związanych z podziałem majątku oraz opieką nad małoletnimi dziećmi , a także władzy rodzicielskiej, kontaktów z dziećmi i alimentami na nie.

5. Lepsze stosunki rodzinne

Po rozwodzie życie rodzinne toczy się dalej, a wraz z nim odbywają się uroczystości rodzinnie, które dla dobra dzieci wymagają wspólnej obecności rodziców. Przy rozwodzie bez orzekania o winie byłym małżonkom łatwiej będzie razem uczestniczyć w uroczystościach rodzinnych i razem świętować chrzciny, urodzony, komunię i święta

Konsekwencje rozwodu bez orzekania o winie

Przy rozwodzie bez orzekania o winie byli małżonkowie mogą żądać wzajemnie od siebie alimentów jeżeli znajdują się w niedostatku. Obowiązek ten jest jednak ograniczony do okresu 5 lat od uprawomocnienia się wyroku rozwodowego.

MEDIATOR KATOWICE

MEDIATOR STAŁY PRZY SĄDZIE OKRĘGOWYM W KATOWICACH

DOMINIK MARCHEWKA

MEDIATOR KATOWICE

RANKING KANCELARII KRAKÓW 2017 R

Świetne miejsce naszej kancelarii

Adwokat Kraków - Kancelaria Adwokacka Dominik Marchewka

https://www.oferteo.pl/adwokaci/krakow

Social Widgets powered by AB-WebLog.com.

Favicon Plugin made by Alesis